Het is geen ziekte, geen aandoening en ook niet iets ongeneeslijk. Daarentegen is het zeer besmettelijk en als je het eenmaal hebt, komt het jaarlijks terug. Er zijn heel veel KCD-leden die snappen waarover het gaat. Dit is Pinksterkampkoorts. De eerste verschijnselen komen al vroeg in het voorjaar als de uitnodiging voor dit bijzondere weekend binnenkomt. Maar dan is alles nog wel gemakkelijk te onderdrukken en zit je vooral in de periode van hepperzinnin en kanniewachten. De weken voor het Pinksterweekend zijn ook nog wel uit te houden, want dan ben je nog veel te druk met andere leuke KCD-activiteiten. Maar dan komt de heftige fase, die meestal een week voor aanvang keihard bij je binnenkomt. Vooral als de weersvoorspellingen cijfers uit gaan delen die garant staan voor zon, meest zonnig en nog meer zonniger. Het is lastig te omschrijven wat er dan met je gebeurt. Maar je zenuwen die je al had, maken acuut plaats voor koortsachtige kamp stress. Iedere nacht die nog moet komen duurt dan veel te lang en er is geen medicijn die daarbij helpt. Afwachten tot vrijdag is het advies en daarna jezelf vooral onderdompelen in heel veel gezelligheid. Er zijn al heel veel Pinksterkampen geweest die een genezende werking hebben gehad, dus dat gaat dit jaar ook vast weer lukken. Daar vertrouwen we op, want de vooruitzichten op een heerlijk weekendje uit met elkaar zijn in ieder geval weer ruimschoots aanwezig. Nog ff volhouden dus, alles komt goed!
